|
|
" '... karar almak istiyorsan Lodos'un başlamasını bekle.'
Yıllarca anlamamışım. Bu gece sanırım babamın ne demek istediğini anlıyorum.
Lodos önce herşeyi karıştırır.
Estikçe önce birbirine geçer herşey.
Sonra yavaş yavaş durulur.
Ve herşey Lodos'un ardında çok daha net görünür.
Evet. Şimdi açıkça görünüyor herşey ve sanırım
bu Lodos gecesi bana O'nun kendi eliyle açtığı sayfayı yırtmamı öneriyor."
-Lise Defteri-
Çok eskiden severek izlediğim bir diziydi Lise Defteri.
Dizide Kerim karakterini canlandıran Emre Altuğ günlük tutardı.
Yazarken bir yandan da okurdu.
Onun sesiyle bütün o hikayeleri dinlemek o kadar hoşuma giderdi ki not alırdım.
Günlüğüne yazdıklarından bir tanesiydi yukarda yazdığım.
Bugün bütün o olaylar olduğunda aklıma ilk bu cümleler geldi :'(
Evet işte zamanı. İşte benimde onun sayfasını yırtmamın zamanı.
Sonsuza kadar. Bir daha asla açılmaması için.
3 Temmuz 2008 Perşembe 17:48
Sorry My Sea :'(
Gittin...
Ben, arkandan sadece baktım.
Oysa; söyleyecek o kadar çok şeyim vardı ki...
"Gidersen iyiye dair ne varsa içimde yitireceğim hepsini.
Gidersen sönecek içimdeki ateş
ve bir daha hiç kimse yakamayacak.
Gidersen karanlığa mahkum edeceksin günlerimi
O karanlıkta yolumu kaybedeceğim" diyecektim sana.
Konuşamadım...
Gittin...
Gidişini görmemek için gözlerimi kapattım
Öylesine acıdıki içim, tutup koparsalardı kolumu
bacağımı bu kadar acı duymazdım.
Acım yaş olup akmalıydı gözlerimden.
Ağlayamadım...
Gittin...
Seni delicesine bir tutkuyla seviyordum oysa
Tutkum seninle olmaktı, tutkum teninde erimek,
tutkum hayatı seninle sadece paylaşmaktı.
Anlatamadım...
Gittin...
Gidişini önlemek için tutmak vardı ellerinden
Ellerim değil miydi her dokunuşumda seni ürperten?
Ürperdin yine biliyorum.
Bir kez dokunsam, bir kez tutsam ellerini
Gitmek için biriktirdiğin bütün cesaretin kaybolurdu.
Tutamadım...
Gittin...
Bir yıkım gibiydi gidişin
Sen adım adım uzaklaşırken benden
Çöküp kaldı bedenim olduğu yere
Nice terk edişlere dayanan yürek bu kez yenilmişti
Bu kadar zayıf değildim ben kalkmalıydım.
Kalkamadım...
Gittin...
Oysa geldiğin gün gideceğini biliyordum
Hazırdım gidişine,
Kaçak zamanları yaşıyorduk
Zaman bitecek ve sen gidecektin
Bense, gidişinin ertesi günü
Hayatıma kaldığım yerden yeniden başlayacaktım.
Başlayamadım...
Gittin...
Bir şey söyledin mi giderken?
"Kal" dememi istedin mi?
Son bir kez "seni seviyorum" dedin mi?
"Bekle beni döneceğim" diye umut verdin mi?
Beynim öylesine uğulduyorduki.
Duyamadım...
Gittin...
Nereye gittiğin önemli değildi
Binlerce kilometre uzakta da olsan,
iki metre ötemde de farketmiyordu.
Artık yoktun ve asıl bu düşünce beni felç ediyordu.
Kurtulmalıydım senden,
bu yokluk duygusundan kurtulmalıydım.
Kurtulamadım...
Gittin...
Unutulanların arasına katılmalıydım
Anıları bir sandığa koyup
hayatı bir yerinden yakalamalıydım.
Bu aşk noktalanmalıydı, bu sevdadan vazgeçmeliydim.
Yapamadım...
Gittin...
Bir okyanusun ortasında
tek küreği kaybolmuş sandalda
Dev dalgalarla boğuşan bir denizciyim şimdi.
Bil ki; sevmekten vazgeçmedim seni,
Bil ki; seninle birlikte sevdanı da taşıyacağım yüreğimde,
Bil ki; seni Unutamadım...
Mehmet Coşkundeniz
"O olmazsa yaşayamam." demeyeceksin.
Demeyeceksin işte.
Yaşarsın çünkü.
Öyle beylik laflar etmeye gerek yok ki.
Çok sevmeyeceksin mesela.
O daha az severse kırılırsın.
Ve zaten genellikle O daha az sever seni,
Senin O'nu sevdiğinden.
Çok sevmezsen, çok acımazsın.
Çok sahiplenmeyince, çok ait de olmazsın hem.
Çalıştığın binayı, masanı, telefonunu, kartvizitini...
Hatta elini ayağını bile çok sahiplenmeyeceksin.
Senin değillermiş gibi davranacaksın.
Hem hiçbir şeyin olmazsa, kaybetmekten de korkmazsın.
Onlarsız da yaşayabilirmişsin gibi davranacaksın.
Çok eşyan olmayacak mesela evinde.
Paldır küldür yürüyebileceksin.
İlle de bir şeyleri sahipleneceksen,
Çatıların gökyüzüyle birleştiği yerleri sahipleneceksin.
Gökyüzünü sahipleneceksin,
Güneşi, ayı, yıldızları...
Mesela kuzey yıldızı, senin yıldızın olacak.
"O benim." diyeceksin.
Mutlaka sana ait olmasını istiyorsan bir Şeylerin...
Mesela gökkuşağı senin olacak.
İlle de bir şeye ait olacaksan, renklere ait olacaksın.
Mesela turuncuya, yada pembeye.
Ya da cennete ait olacaksın.
Çok sahiplenmeden,
Çok ait olmadan yaşayacaksın.
Hem her an avuçlarından kayıp gidecekmiş gibi,
Hem de hep senin kalacakmış gibi hayat.
İlişik yaşayacaksın.
Ucundan tutarak...
Can Yücel
|
|
|
|
|
|
|
İkimize
Başladığımız yerdeyiz ikimizde
Yolların ayrıldığı ve kaybolduğu
Akla kara gibiydik zaten
Yeni cevabı yok soruların
Bazen bulanık bir su bazen berrak gibi görünen
Bir dünyaydık yalnızca
Artık oyun oynamaya hiç mecalim yok
Yaradılışıma aykırıydı herşey
Gözyaşlarım beklerdi hep hep bir kenarda
Aynı başlangıçlar artık
Düşlerin ayrılıp kaybolduğu
Akla kara bir arada durmaz
Hüzün gelir sonra hayatımıza
Yalanlardı oysa bütün oyunlarımız
Hep mutlu gibi görünen
Büyümüş oyuncaklardık aslında
Artık uyku uyumaya hiç mecalim yok
Yaradılışıma aykırıydı herşey
Gözyaşlarım avuturdu beni hep bir kenarda
Farklarımız o kadar çok ki
Geceyi gündüz yapamam
Öyle büyük uçurumlar doğurdun ki
Geçecek bir köprü kuramam
Farlarımız o kadar çok ki
Gündüze gece katamam
Büyük uçurumlar doğurdun ki
Kanatlanıp uçamam..... "kanatlanıp uçamam"
Murat Yılmazyıldırım
|
|
|
|
|
|
|
Gece ve Düşler
Bilemedim düşlerin bu kadar korkak
Ellerimden uzak olduğunu
Göremedim uykuların bu kadar küçülmüş
Düşlerimden ayrık durduğunu
Yapamam kendime kötü gözle bakamam
Sevgiliyi yerinden oynatamam
Ölemem, uğruna içimde güller dikemem
Sevgiliyi aşkımdan edemem
Güneş bile ağlar halime
Ne olacak diye sorar kendine
Bilemedim düşlerin bu kadar yorgun
Ellerime tuzak kurdugunu
Göremedim uykuların bu kadar ellenmiş
Düşlerime düşman olduğunu
Yapamam kendime kötü gözle bakamam
Yelkenimi yerinden oynatamam
Ölemem, uğruna içimde güller dikemem
Yelkenimi aşkından edemem
Güneş bile ağlar halime
Ne olacak diye sorar kendine
Güneş bile ağlar halime
Kapatır kendini öldüren geceye
Güldüren düşlere...
Murat Yılmazyıldırım
|
|
|
|
|
Tools 
Help
